سکوت محض این دنیا شبیه غار متروک چقدر غمگین این تقویم تمام ماه مشکوکتمام روزها سرد و تمام لحظه ها دلتنگ بیا منجی یه کاری کن که قلب عشق ناکوک

یکی مثل منه داغون تو این سرما زیر شلاق این بارون فقط میخوادفراموشت کنه تورو بندازه دور آسوده شه آرومیکی مثل منه حیرون که سرگردون شده بیتو تو سرمای زمستون حالا اشکاشو پنهون میکنه از عاشقیش میشه پشیمونچقدر بی رحم دل کندنچقدر آسون شده رفتنچقدر می ترسم از رفتن جدا موندن صدای بوق ممتد راه آهنچقدر دلچسب ت...

اگه چشم تو غرق حسرت شدهاگه اعتمادت به من کم شده اگه هر شبت خالی از خاطره اسیا اینکه نگات خیره به پنجره اس اگه سرد موندی از آهن شدیتو این لحظه ها خالی از من شدی مقصر منم حال من بدترهببین دست من از تو تنها تره اگه خاطراتم هنوز با شماستاگه بوی عطرم هنوز تو هواست اگه هدیه هام آیینه ی دق شدهاگه هر شبت در...

میخواهم اثباتت کنمبا همه ی علمی که دارم با همه ی انگشت هایمبه همه٬به خدا حتی به خودمثابت کنم که هستی و نفس می کشیمی خواهم از نو بسازمت از نو...مرمت قلبت با من تو فقط پلک نزن تماشا کندیگر نمی گذارم زود دیر شودهمه چیز دست من است من و زمان خوب یکدیگر را درک میکنیمتو و تقدیر هم به ما ملحق شوید من و تو ت...

در پس تمامی نامه های عاشقانه چشم هایی اشکبار پنهان شده اند گاه از شوق و گاه از غم از شوق وصال و لذت دیدار یا غم گسستن و....آخرین دیدار و چه تلخ اند چشمانی که در انتهای نامه به اشک ختم نمیشوند سرگذشت این چشم ها بس ناگوارتر است چرا که اینان مبهوت تقدیر میشونددر پس چنین نامه هایی این چشم ها فقط خیره می...

این شعر خودم نیست اما وقتی خوندمش یاد یکی از خاطرات چند وقت پیشم افتادم ناخودآگاه ٬میزارم بخونین شماهم لذتشو ببرین... شیر و شکر نه شام هم نه قهوه لطفاقلیان پشت بام هم نه قهوه لطفابدجور تلخم این غزل طاقت ندارداین واژه های خام هم نه قهوه لطفابی شیر آقا بی شکر بی قند بی عشقنه مثل من ناکام هم نه قهوه لط...

من به اندازه ی این شهر پر از تردیدممن پر از تشویشممن پر از حادثه ی تلخ فرو ریختنمو چنان می خندمکه تو گویی همه چیز آرام استبخت هم خندان است روز هایم همه از نور پر است و شبم مهتابی استو چنان دلگرمم که تو گویی مست این دنیایمولی افسوس...حقیقت این نیستزندگی شیرین نیستمن به اندازه ی این شهر پر از تشویشممن...

باز از تو می نویسم و در تو غوطه می خورمچشم هایم٬این سطرها٬این کلمات٬هوای این اتاق حتی این روان نویس...همه با تو آشنایند و به من مشکوکبا تو آرامند و با من...با من به سکوت محکومند به شب به ترانه به قلم به باران و به اشک...بی تو با تمام شب تنهایم با تمام وجود تلخمو این است سرنوشت نو رسیده ام!

علم دنیا به ناکجا رفته همه با هم خوشند و مسرورند ما در اینجا به هیچ می بازیم حاکمان همیشه محکومند!!! همه دنیا به فکر تغییرند همه در پی نگاهی نوما نشسته در تبعید مانده ایم در انتظار تو به چه اندازه جای تو خالیست تو که سالهاست ز ما دوریشاید اینجا برای تو جا نیست یا به حکم ابد تو مجبوری هرچه تاس می زنی...

روز غمگینی بود...چشم من خیس شد و اشک در آن غلطان شددست من سرد شد و سایه ی من لرزان شدقلب من خرد شد و خانه ی دل ویران شدو تو می دیدی و از من...و تو می رفتی و از من...من دگر هیچ نبودم که به پای تو بیافتمکه دو دست تو ببوسم که بگویممگذر از من و از منتو بمان با من و با منو تو خونسرد فقط دل به دل سفر سپرد...

تو را دوست می دارم٬نمی دانم چرا٬شاید این طبیعت ساده و بی آلایش من٬حد و مرزی برای دوست داشتن نمی شناسد.ولی سخت در این مکتوب فرو نشسته امچه کسی مرا دوست می دارد؟ای فرشته نازل شده بر چشمانم٬ای شقایق زندگی ام٬ای تنها ستاره آسمان قلبم٬ای زیباترین زیباییهای محبت٬ای بهانه شبهایم٬ای تنها نیاز زنده بودنم٬ای ...

رهایم کنید....میخواهم عشق بورزم به من عشق بورزندمیخواهم دوست بدارم و دوست داشته شوممیخواهم لمس کنم دستانی را که برایشان بیقرارممیخواهم در اغوش بکشم کسی را که برای بوئیدن عطرش دلتنگممیخواهم ببوسم لبانی را که تنها بوسه میتواند ارامم کندبرای ان کسی که تنها امید زندگیم استمیخواهم خیره شوم به چشمانی که م...

افسوس که این روزها دیگر توان گریه کردن هم در من نیستیار همیشگی و دوست لحظات دلتنگیم دیگر مرا دوست ندارد اشک هایم نشان دلتنگی و افسوس هایم بودچشم هایم روزگاریست خشک شده اند و انگار دل همیشهغمگین هم به ان یاری ندادگریه هایم را دوست داشتم !افسوس ، افسوس و .....

اگر بـاران نبارد باغبان دلگیر خواهد شدو فرصت های فروردین نصیب تیر خواهد شداگر بـاران نبارد برکه ی احساس می خشکدو هم نیلوفر مرداب غافلگیر خواهد شداگر بـاران نبارد کفتر سهراب میمیردو کفتر باز آیا راغب شبگیر خواهد شداگر بـاران نبارد " باز بـاران با ترانه -با گهر های فراوان " از چه رو تحریر خواهد شداگر ...